|
|
تاریخ
خبر:
---
تعداد بازدید: 171
---
شماره خبر 1418
|
|
|
سرمایه گذاری بخش خصوصی، میانبری برای توسعه شهری
خبرگزاری شهریار، «شهرها» اکنون نه فقط فضایی شلوغ برای اجتماع کلان انسانی و تلفیق بی قاعده ی ماشین و انسان، که محیطی زنده برای آرامش، رشد و تعالی استعدادهای شهروندان و کار و زندگی آنهاست. بنابر این، این تصور که «شهر» تنها برای کار و کسب معاش است و در آن افراد با هم بیگانه تر می شوند، تصویری باطل است. از این روست که بیگانگی شهروندان با محیط شهری نیز پدید می آید.
اما گر همین فضای شهری را متعلق به خود بدانیم، در آن صورت بحث مشارکت در اداره ی امور شهری، به یکی از الزامات زندگی شهری تبدیل خواهد شد.
محمد امین خوش نیت
|
|
| خبرگزاری شهریار، «شهرها» اکنون نه فقط فضایی شلوغ برای اجتماع کلان انسانی و تلفیق بی قاعده ی ماشین و انسان، که محیطی زنده برای آرامش، رشد و تعالی استعدادهای شهروندان و کار و زندگی آنهاست. بنابر این، این تصور که «شهر» تنها برای کار و کسب معاش است و در آن افراد با هم بیگانه تر می شوند، تصویری باطل است. از این روست که بیگانگی شهروندان با محیط شهری نیز پدید می آید.
اما گر همین فضای شهری را متعلق به خود بدانیم، در آن صورت بحث مشارکت در اداره ی امور شهری، به یکی از الزامات زندگی شهری تبدیل خواهد شد.
این مشارکت نیز می تواند بحث های مالی و سرمایه گذاری شهروندان در اداره شهرها، این مباحث اما دستاوردهای شیرین و چشمگیری را بر جای گذاشته است.
موضوع سرمایه گذاری در شهرها و مشارکت جویی از شهروندان متموّلی که بتوانند اداره بخشی از امور عمرانی، خدماتی و فرهنگی شهر را عهده دار شوند همواره در سال های گذشته مورد تردید برخی از مدیران سیاسی و حتی شهری بود. اما با صدور فرمان مقام معظم رهبری در خصوص لزوم اجرای اصل 44 قانون اساسی و تقویت بحث خصوصی سازی و واگذاری امور مردم به خودشان، بار دیگر موضوع سرمایه گذاری در شهرها را در کانون توجه مدیریت شهری قرار داد.
بدیهی است که یک سرمایه گذار با لحاظ همه جوانب حداقل دو هدف را مد نظر قرار می دهد:
اول: انتفاع خود و افزایش منابع مالی
دوم: انتفاع شهر و روح علاقه و اشتیاق، عمران و ترقی زادگاه و مرز و بوم
هرگاه این دو مولفه، در کنار هم قرار می گیرند، ثمره ی شیرین رونق طرح های عمرانی و خدماتی را در شهرها شاهد هستیم.
واقعیت این است که به لحاظ خودمختاری شهرداری ها، این نهادهای مردم مدار از توان مالی چندانی برای رفع معایب و نقص ها و جبران عقب ماندگی ها نیستند. به ویژه آنکه اکنون به لحاظ مسایل گوناگون، شهرهای ما با مشکلات ریز و درشتی دست و پنجه نرم می کنند که ضوابط قانونی، دست شهرداریها را برای رفع آن نواقص در تنگنا قرار داده است. اما با این حال، سیستم های خصوصی به راحتی می توانند با عبور از همه ی دیوارها و تنگناهای مالی، دست در دست مدیریت شهری، در راه آبادانی و عمران شهری گام بردارند.
تجربه شیرین شهر تبریز در جلب مشارکت های مردمی و جذب سرمایه گذاران بخش خصوصی می تواند به عنوان الگو در همه کلانشهرهای کشور و حتی شهرهای کوچک به کار گرفته شود. در طول دو سه سال گذشته، سرمایه گذاران که همواره قلبشان برای ترقی و آبادانی شهر تبریز می طپد، بازوی توانمند مدیریت شهری در جلب رضایت شهروندان و در نتیجه احساس تعلق تک تک شهروندان به شهر بوده اند. میلیاردها تومان نه از خزانه و بودجه محدو شهرداری که توسط بخش خصوصی در این شهر سرمایه گذاری شده و ثمرات مثبتی را نیز هم برای شهر و شهروندان و هم برای خود سرمایه گذاران متعهد تبریز در پی داشته است.
اکنون شورای اسلامی شهر (دوره سوم)، و شهرداری تبریز ( به ویژه شهردار نوین) تعامل دو سویه در فضایی منصفانه و دوستانه را سر لوحه کار خویش قرار داده اند. نگاه تک بُعدی چه از طرف مدیریت شهری و چه از طرف سرمایه گذار که منفعت جویی صرف و یک طرفه را دنبال کند که هرگز جواب نخواهد داد. شاید برخی تنگ نظرها و بدبین ها، از این مشارکت با عباراتی نحیف چون «معامله» یاد کنند اما به جرات می توان گفت که این معامله، دستاوردهای شیرین و مهمی را برای شهر تبریز و رونق و ترقی آن در آینده ای نزدیک به ارمغان خواهد آورد.
اکنون که بعد از 100 سال اداره شهرها، مدیریت شهری، بسیاری از راهها را برای پویایی و پایایی خود تجربه کرده و نتیجه چندانی از قِبَل تک روی ها و خود بزرگ بینی ها نگرفته در ساده ترین شکل آن باید اجازه دهیم که در راستای عمل به فرامین مقام معظم رهبری و اجرای اصل 44 قانون اساسی مدیریت شهری، با فراغ بال و آسوده خاطر، این میانبر عمران و آبادانی در مدیریت شهری را تجربه کند.
تجربه کوتاه، مختصر و آزمایشی سال های گذشته نشان داده است که هم مدیریت شهری و هم خود سرمایه گذاران برای تعامل و مشارکت بیشتر اشتیاق دارند ضمن آنکه خود شهروندان نیز بارها و بارها به این نوع تعامل تاکیده کرده و با خوش بینی و اقبال خوش به آن می نگرند.
باید باور کرد که استفاده از تمام توان همه ی شهروندان و سرمایه گذاران داخلی و خارجی در اداره شهر و بهبود امور آن، میانبری است که توسعه متناسب و متناوب شهری را زودتر از سایر شهرهای هم ردیف تحقق خواهد بخشید. |
|
|
|
|
|
|
|